Dziś zawnioskowałem do Prezydenta o zakup i instalację punktów napraw rowerów. Uważam, że byłby to dobry gest, pokazujący, że miasto chce, by jak najwięcej osób jeździło na rowerach. Na razie usłyszałem, że to zbyt duży gest wobec rowerzystów. Mam nadzieję, że uda mi się przekonać prez. Starowicza, że to nie prawda.

Koszt takiego urządzenia, odpornego na wandali, to 1000 usd, czyli ok. 3.000 zł - myślę, że Kraków stać na taki wydatek!

tak wygląda takie urządzenie: fixit

Kaski rowerowe mogą wyglądać ładnie, jak modne kapelusze. Dzieci do przedszkola można przewieźć rowerem towarowym wraz babcią – zmieszczą się obok siebie w przyczepce. Rower w zimie to naturalne rozwiązanie dla 70% mieszkańców Kopenhagi. Zamiana auta na rower daje nam dodatkowe 2,5 roku życia. Rowery nigdy nie doprowadziłyby do katastrofy w zatoce Meksykańskiej.

Jeżdżę rowerem codziennie od czasów licealnych, choć nie wiedziałem tego wszystkiego Przyzwyczaiłem się też, że jest to odbierane jako niegroźne dziwactwo. No bo czy rower można traktować poważnie? Niedawno przekonałem się, że tak, jak najbardziej. W czerwcu, w Kopenhadze w czasie konferencji VELO-CITY GLOBAL 2010 ponad tysiąc sto osób z całego świata przez cztery dni dyskutowało właśnie na ten temat.

Perspektywy z jakich można patrzeć na zwyczajny rower są niezliczone. O wielu wiedziałem: konsekwencje dla zdrowia, obecność rowerów (bądź ich brak) w polityce transportowej czy planistycznej miasta nasuwają się łatwo. Jednak konsekwencji ekonomicznych, społecznych i istnienia specjalnej mody rowerowej nie byłem świadomy.

Już pierwsza sesja plenarna pokazała szerokość problematyki rowerowej - także pod względem geograficznym. Powitał nas Fank Jensen, burmistrz Kopenhagi, niedawno obdarzony tytułem „Rowerzysty roku”, który sam codziennie dojeżdża do pracy na rowerze i śmiało deklaruje, że chce z tego miasta uczynić zielone laboratorium. Pomimo funkcjonujących już rozwiązań, które uznawane są za najlepsze na świecie, władze miasta nie ustają w szukaniu nowych udogodnień i zachęt do korzystania z dwóch kółek na co dzień.

Po nim Janette Sadik-Khan, Komisarz miejskiego departamentu transportu Nowego Jorku, prezentowała wprowadzane z wielkim rozmachem zmiany mające na celu przywrócenie miejskiej przestrzeni ludziom – rowerzystom i pieszym – kosztem samochodów.

Zupełnie inne spojrzenie zaprezentował prof. Pan Haixiao z Uniwersytetu Szanghaju. W Chinach rower od wielu lat jest najpopularniejszym środkiem transportu, istnieje też dużo miejsc dostosowanych do niego, jednak obecnie wraz z wzrostem gospodarczym gwałtownie rośnie liczba samochodów i narasta presja na likwidację wydzielonych pasów dla rowerów i wprowadzanie zakazów jazdy na rowerze.

Uzupełnieniem wykładów były prowadzone w mniejszych grupach prezentacje połączone z dyskusją. Z bogatej palety tematów (m. in: „Jazda na rowerze a wartości życiowe” czy „Kampanie na rzecz ograniczenia krótkich podróży samochodem”) wybrałem omówienie zasad budowania lokalnej polityki w oparciu o udane przykłady. Najpierw Tim Asperges z Belgii przedstawił podział miast na trzy poziomy zaawansowania w oparciu o procentowy udział podróży odbywanych na rowerze. W odniesieniu do tego rekomendował miastom początkującym - skupienie się na stworzeniu bezpiecznych warunków do jazdy rowerem poprzez budowę ścieżek i infrastruktury rowerowej, średniakom – promocję i zachęcanie ludzi do korzystania z rowerów, oraz zaawansowanym – utrzymywanie rozpędu. Ciekawe wydaje mi się jego zalecenie, by skupić się na promowaniu krótkich podróży, do 4 km, bo na takim dystansie rower w mieście jest szybszy niż samochód, i w takiej odległości znajduje się cel znacznej części przejazdów w ruchu miejskim. Warty zapamiętania jest też podział mieszkańców na grupy: tych co zawsze będą jeździć, tych co pojadą, jeśli tylko będą mieli bezpieczne warunki, tych co potrzebują dodatkowej zachęty, i tych, którzy nigdy za nic nie wsiądą na rower, i dlatego potrzebują innych rozwiązań - myślę, że często rowerzyści zapominają o tej grupie.

Na koniec dwa zdania z prezentacji z Boulder w Kolorado, najbardziej rowerowego miasta w USA: „Małe sprawy maja duże znaczenie” – brak oznakowanych przejść dla pieszych, złe chodniki, nie odśnieżane ścieżki rowerowe skutecznie skłonią nawet aktywnych mieszkańców do jazdy samochodem po zakupy dwie ulice dalej; oraz „O wszystkim decyduje wola polityczna. Bez niej nic nie da się zrobić”.

(to relacja z pierwszego dnia konferencji, która ukaże się w piśmie Krakow.pl)

Zgłosiłem interpelację o przeprowadzenie BYPAD-u w Krakowie:

Szanowny Panie Prezydencie,

Zwracam się do Pana z wnioskiem o przeprowadzenie w Krakowie procedury Audytu Polityki Rowerowej - BYPAD-u. Przeprowadzany przez certyfikowanych audytorów daje możliwość całościowej oceny stosowanych przez miasto rozwiązań rowerowych, nie tylko zbudowanych ścieżek rowerowych, lecz wielu innych aspektów często pomijanych przez decydentów.

Audyt kończy wypracowanie 24-o miesięcznego planu działań nastawionego na jak najszybszą poprawę warunków jazdy rowerem w oparciu o rozwiązania zastosowane przez ponad 140 miastach, które uzyskały certyfikat BYPAD.

Uważam, że przy ograniczonych środkach przeznaczanych na ten cel przez miasto, ich wydawaniu powinna towarzyszyć szczególna troska o efektywność. Uzyskanie certyfikatu BYPAD pozwoliłoby naszemu miastu utrzymać pozycję lidera wśród miast wspierających rowerzystów.

do interpelacji dołączyłem ulotkę informującą czym jest BYPAD.

- Bukiet gotowych rozwiązań

Metodologia stosowana przez BYPAD zbiera doświadczenia ponad 140 miast i regionów europejskich. Ten bogaty zestaw sprawdzonych i łatwych do wdrożenia rozwiązań jest teraz do dyspozycji naszego miasta

- Prostota i efektywność

Certyfikacja BYPAD jest prowadzona według przejrzystego schematu, we współpracy z zagranicznymi ekspertami. Jej finalnym efektem jest kompleksowy 24-o miesięczny plan działań - dostosowany do lokalnej specyfiki i uwzględniający dotychczasowe osiągnięcia i doświadczenia samorządu.

Więcej można o nim poczytać na stronie: http://www.bypad.org/cms_site.phtml?id=552&sprache=en

III PODGÓRSKIE TARGI RZECZY WYJĄTKOWYCH

„Made in Podgorze”

Rzemiosło artystyczne, „tzw. produkty lokalne” i te do zjedzenia i te do patrzenia i zapamiętania na długo, książki – te napisane i te wydrukowane na prawym brzegu Wisły, witrażowe szkiełka, gliniane anioły, najpiękniejsze świece, naturalna biżuteria. To tylko przedsmak tego co zobaczymy, o czym się dowiemy i co zabierzemy ze sobą z prawego brzegu Wisły w dniach 3 i 4 lipca 2010 roku.

To już trzecia edycja Podgórskich Targów Rzeczy Wyjątkowych organizowanych z inicjatywy Stowarzyszenia PODGORZE.PL. Pomysł był prosty – „czym chata bogata”. Pokazać Podgórzanom, Krakowianom i reszcie świata to z czego Podgórze – oprócz historii, dziedzictwa, uroczych zakątków i pięknych widoków może zasłynąć, czym jeszcze może się pochwalić. Aby wziąć udział w Targach w charakterze wystawców należało i należy spełniać jedno podstawowe ale i najważniejsze kryterium. Trzeba wytwarzać, produkować, lepić, piec, pisać, dziergać, szyć – na prawym brzegu Wisły - w Podgórzu.

Mało tego wszystkich wystawców zachęcaliśmy i zachęcamy do stworzenia podgórskich produktów okolicznościowego. I tak w ubiegłych latach powstały ciasteczka – Mosty Piłsudskiego i gigantyczne zapałki z widokami Podgórza. Czekamy na więcej. Tegoroczne Targi będą trwały dwa dni i podobnie jak zeszłoroczne odbędą się na płycie Rynku Podgórskiego. Zapewniamy absolutny deficyt produktów „made in china”, w zamian oferujemy towar z dopiskiem „made in podgorze”.

Każdy znajdzie tu „coś” dla siebie, każdy będzie mógł stąd zabrać swój „kawałek” Podgórza. Pewnie zaskoczą nas niespodzianki, pewni jakieś dźwięki umilą nam te dwa słoneczne dni, które upłyną w domowej atmosferze gwarnej podgórskiej rodziny.

Serdecznie zapraszamy bo będzie kolorowo, interesująco, artystycznie…

3 – 4 lipca 2010, godz. 10-18, Rynek Podgórski.

Szczegóły na www.podgorze.pl/targi-2010

Kontakt: targi@podgorze.pl

Organizator:

Stowarzyszenie PODGORZE.PL

Z przyjemnością dostrzegam inicjatywy skierowane do rowerzystów. Widać coraz bardziej, że to ważna grupa. Niezależnie, czy chodzi o grupę klientów, społeczników, czy elektoratu - z rowerzystami zaczynają się liczyć!

Odsyłam do mapy:

http://perfectmedia.com.pl/ekoedubikemap/pliki/mapa.pdf