Konferencja prasowa 5 października 2011

Rada gminy, na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jest tym organem, który rozpatruje skargi złożone na organ wykonawczy gminy oraz kierowników miejskich jednostek organizacyjnych. Przepisy Kodeksu wskazują jedynie po stronie organu kolegialnego, obowiązek rozpatrywania skarg w ustawowo wskazanym terminie oraz przekazywanie skarg niepodlegających rozpatrzeniu przez radę gminy. Nie precyzują jednak jak powinny wyglądać czynności wewnątrz organu kolegialnego w zakresie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg.

De lege lata powstaje problem w przedmiocie zasad przyjmowania i rozpatrywania skarg przez radę gminy. W praktyce często się zdarza, iż rady gmin podejmują uchwały
w sprawie organizacji przyjmowania, rozpatrywania oraz załatwiania skarg i wniosków. Jednak zarówno w orzecznictwie administracyjnym jak i sądowym, wyrażane są poglądy, iż brak podstaw prawnych do unormowań przedmiotowych zagadnień w drodze uchwały rady gminy.

Problematyka skarg i wniosków jest regulowana przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego w Dziale VII – „Skargi i wnioski” oraz w wydanym na mocy delegacji ustawowej, zawartej w art. 226 kpa, rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. z 2002 r., Nr 5, poz. 46). Ponadto konstruując regulacje w tym zakresie, należy zwrócić uwagę na przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” (Dz. U. Nr 100, poz. 908).

Uchwały, które normują organizację przyjmowania, rozpatrywania oraz załatwiania skarg i wniosków w danej radzie gminy, obarczone są zazwyczaj następującymi wadami:

- powtarzają przepisy wyżej wymienionych aktów prawnych, co jest niezgodne
z Zasadami techniki prawodawczej;

- zawierają przepisy modyfikujące lub nawet wprost niezgodne z obwiązującymi unormowania w tym przedmiocie, ujęte w ustawie i rozporządzeniu;

- zawierają przepisy o zróżnicowanym charakterze prawnym: regulacje o charakterze technicznym, kancelaryjnym oraz postanowienia powtarzające przepisy rangi ustawowej, co jest nieprawidłowym działaniem legislacyjnym.

Konferencję zorganizowaliśmy wraz z Barbarą Bubulą.

Tym samym jako wniosek de lege ferenda należy postulować zmianę przepisów
w tym zakresie. Potrzebne są takie unormowania, które stwarzałyby możliwość regulacji zagadnień organizacji i przyjmowania skarg przez radę gminy w drodze uchwały lub uszczegółowiałyby dotychczasowe regulacje prawne w tym zakresie. Usprawni to z całą pewnością proces rozpatrywania skarg.